Modlitwa mistyczna – duchowe dziedzictwo wczesnego chrześcijaństwa
Święty Symeon Nowy Teolog (949–1022) należy do grona najważniejszych mistyków chrześcijańskiego Wschodu. Był poetą, teologiem i duchowym mistrzem, który odważnie pisał o własnych przeżyciach religijnych, stając się jednym z pierwszych autorów ukazujących osobiste doświadczenie Boga w tak bezpośredni sposób. Część jego pism weszła do Filokalii – klasycznego zbioru tekstów o modlitwie serca, tak ważnego dla tradycji hezychastycznej.
Z jego dzieł wyłania się obraz człowieka pełnego skruchy, a zarazem bezgranicznej wdzięczności wobec Boga. Całe życie Symeona było zanurzone w Chrystusie – nie tylko w Jego człowieczeństwie, ale również w świetle boskości. Mistyk podkreślał, że każdy ochrzczony jest wezwany do duchowego rozwoju i realnego doświadczenia Bożej obecności, nie jedynie w słowach czy myślach, lecz w życiu codziennym.
„Modlitwa mistyczna” to książka, która prowadzi ku głębszej kontemplacji, pokazując duchową drogę przemiany i uświadamiania sobie światła Chrystusa obecnego w nas. To klasyka duchowości bizantyńskiej i zarazem ponadczasowe źródło inspiracji dla współczesnych chrześcijan.
